Enfants terribles van de voetbalwereld, deel 8: ‘Psycho Pat’ Van Den Hauwe

254

Psycho Pat, Legend or Madman? is de titel van de autobiografie van Pat Van Den Hauwe. Topverdediger of mafketel? Beide, maar toch vooral dat laatste. Het verhaal van een jongetje uit Dendermonde dat voor Arsenal en Chelsea had kunnen spelen. En triomfen had kunnen vieren met de Rode Duivels op het WK van ’86. Maar het liep heel anders.

Het was alsof je naar een driesterrenrestaurant ging en een gastronomische kaart kreeg, om vervolgens te horen dat de keuken gesloten was. Pas toen ik haar een ring van 45.000 euro cadeau gaf, mocht ik een tweede keer. Veel geld voor één wip.” In 2012 wordt Pat Van Den Hauwe niet echt vrolijk wanneer hij in zijn autobiografie terugkijkt op zijn tweede huwelijk. Begrijpelijk, want het zag er aanvankelijk nog veelbelovend uit. Zeker in bed. Het kon niet anders dan een spannend avontuur worden met blonde stoeipoes Mandy Smith.

Van Den Hauwe ontmoette haar voor het eerst in een wijnbar. Natuurlijk wist hij wie zij was. De hele wereld kende haar, nadat zij het op haar 13e (!) had aangelegd met de 34 jaar oudere Rolling Stone Bill Wyman. Zes jaar later trouwden ze, 24 maanden en duizenden roddelpagina’s later gingen ze uit elkaar. Van Den Hauwe wist dus welk vlees hij in de kuip had. Maar hij stortte zich toch in een nieuw leven waarvan hij als kind alleen maar kon dromen.

Patrick William Roger Van Den Hauwe heet hij voluit. Heel erg Vlaams. Logisch, want hij is in 1960 geboren in Dendermonde. Zijn vader is een Belg, zijn moeder een Engelse. Op zijn vijfde verhuist hij met hen en zijn broer – kan het Vlaamser? – Rudy Van Den Hauwe naar Bermondsey, een Londens voorstadje. Pat begint er te voetballen bij Kestrel Rangers en Arsenal-scouts pikken hem op bij dat plaatselijke clubje. Wil hij niet bij de jeugd van de Gunners komen spelen? Uiteraard! En voortaan brengt zijn oom hem twee keer per week naar Noord- Londen. Drie uur reizen, heen en terug, waardoor de pret er al snel af is. Hij keert op zijn 14e terug naar Kestrel Rangers, waar hij Susan Cross leert kennen. Later, in zijn autobiografie, ‘Mevrouw Van Den Hauwe Nummer Eén’.

‘Psycho Pat’ Van Den Hauwe is 26 wanneer hij in 1985 de Engelse landstitel en Europacup II wint met Everton. Een uitnodiging voor de nationale ploeg kan niet uitblijven. Maar voor welke? De Rode Duivels, overweegt Guy Thys, die volop werkt aan zijn kern voor het WK van ’86 in Mexico. Van Den Hauwe zal het nooit vergeten: “Hij belde me op. Het werd een bijzonder vreemd gesprek. Ik dacht dat hij er alles zou aan doen om me te overtuigen, maar hij stelde dat ik nog veel te leren had en vertelde me dat Enzo Scifo de draaischijf was bij de Belgen. ‘Nooit van gehoord’, antwoordde ik. Het bleef toen zo lang stil dat ik dacht dat hij flauwgevallen was.”

Daar komt dan nog bij dat Van Den Hauwe negen maanden verplichte legerdienst moet doen als hij kiest voor de Belgische nationaliteit. Geen denken aan. Dan maar geen Rode Duivel, ook goed. Engeland wordt het ook niet, tot ontzetting van zijn moeder. Van Den Hauwe kiest voor een land waarmee er een vage link is via een van zijn grootouders. Een nationale ploeg waarmee hij zo goed als zeker nooit een groot toernooi zal halen. Maar dat maakt de eigenzinnige Van Den Hauwe niks uit. Hij gaat voor Wales spelen, punt. Een keuze die hem twee jaar later bijna zeer duur te staan komt.

Een stiekeme snelle wip voor een interland tegen Malta zadelt hem op met een geslachtsziekte en een bloedinfectie. Everton engageert een persoonlijke verpleegster om hem zo snel mogelijk weer fit te krijgen. “Ik dook binnen de kortste keren met haar de koffer in. Er was geen land meer met me te bezeilen.” Everton-collega Graeme Sharp kan erover meespreken: “Onze echtgenotes waren vriendinnen. Mijn vrouw en ik moesten steeds vaker voor rugdekking zorgen. ‘Zeg tegen Susan dat ik langer op de club moest blijven voor verzorging.’ Prima, op een maandagmiddag. Maar als je ‘s woensdags nog steeds niet terug thuis bent… Pat was echt compleet geschift.”

Het volledige verhaal van Psycho Pat Van Den Hauwe leest u in P-magazine.
Foto: ©Belga

Tekst: Geert De Vriese

REACTIES

Lees ook Meer van deze auteur