Antwerpse moslima: “Ik heb altijd goesting, ook tijdens de ramadan”

5.118

Eerder deze week begon de ramadan. Tussen zonsopkomst en zonsondergang moeten moslims vasten, en mag er niet aan bedsport gedaan worden. De Antwerpse Sarah heeft het daar moeilijk mee.

“Ik ben enig kind”, zo steekt ze van wal. “Mijn moeder had een bijzonder moeilijke zwangerschap van mij, en ze mocht daarna geen kinderen meer krijgen omdat de kans reëel was dat ze bij een volgende zwangerschap het leven zou laten. Mijn vader heeft het daar altijd moeilijk mee gehad, want hij wilde per se ook een zoon.”

“Vanaf mijn veertiende moest ik een hoofddoek dragen, omdat ik vrouwelijke rondingen begon te krijgen. Op dat moment vond ik dat nog niet erg, maar enkele jaren later wel. Toen ik interesse in jongens begon te krijgen, voelde ik me aangetrokken tot Belgen en geen jongens van Marokkaanse origine. Maar die Belgische jongens wilden mij niet, omdat ik een hoofddoek droeg.”

“Ik ging naar een gemengde school en telkens ik daar Belgische jongens met meisjes zag flirten – of kussen, dat gebeurde ook wel eens zonder dat de leerkrachten het zagen – was ik jaloers.”

“Ik was helemaal verkikkerd op een jongen die in een klas zat, waar we sommige vakken mee samen hadden. Op een dag verklaarde ik hem mijn liefde, maar hij antwoordde droogjes: ‘Ik durf met jou niks te beginnen, jij bent misschien wel een jihadist.’ Ik voelde me gekwetst: waarom moest die hoofddoek mijn leven en mijn geluk bepalen? Als ik thuis in de spiegel keek zonder hoofddoek, dan zag ik een mooi meisje. Wat was er verkeerd aan om dat te laten zien?”

“Op een keer vertrok ik thuis met hoofddoek naar school, maar zodra ik op de tram was stak ik ‘m in mijn boekentas. Sinds het moment dat ik het vertikte om een hoofddoek te dragen, reageerden Belgische medestudenten helemaal anders. Niet alleen de jongens, maar ook meisjes waren veel opener tegen me. Bij moslimmeisjes lag het anders. Sommigen vonden het wel cool dat ik me op school durfde te vertonen zonder hoofddoek, voor anderen was ik een afvallig, door en door slecht meisje.”

“Toen ik negentien was, moest ik van mijn vader trouwen. Niet met een jongen die ik koos, maar met een Marokkaan die ik van haar noch pluim kende. Alles was al gearrangeerd, ik zou er niet onderuit komen. Dagen hadden we daar ruzie over, tot ik vader uiteindelijk vertelde dat ik er een stiekeme relatie op nahield met een Vlaamse jongen.”

Mijn vader kwam terug met een groot mes in zijn handen. Ik kon de woede in zijn ogen zien.

“Mijn vader liep naar de keuken en kwam terug met een groot mes in zijn handen. Ik kon de woede in zijn ogen zien. Ik was geen dochter van hem, zei hij. Ik was de duivel zelf, en de duivel moest dood. Ik ben toen het huis uitgerend, zo hard ik kon. Ik plaste van grote schrik letterlijk in mijn broek. Op straat rende hij me na. Hij riep me de ergste verwijten toe, en naar omstaanders dat ze me moesten tegenhouden.”

“Ik had op dat moment, van angst, geen besef van plaats of tijd. En ik weet niet hoelang het geduurd heeft, maar uiteindelijk speelde ik hem kwijt. Ik kwam bij mijn vriend terecht, en gelukkig wilden zijn ouders me opvangen.”

“Met mijn moeder en sommige van mijn tantes heb ik nog steeds contact, met mijn vader niet meer. Dat doet me enerzijds pijn, want het is mijn vader en ik zie hem graag. Van mijn moeder hoor ik soms dat hij nu, inmiddels acht jaar later, nog steeds boos op me is en me niet meer beschouwt als zijn dochter. Ik hoop dat hij op een dag van gedachte verandert, want stel dat er iets met hem gebeurt en ik heb geen vrede met hem kunnen sluiten… ik mag er niet aan denken.”

“Ik woon nu samen met mijn huidige vriend, een pure Vlaming, en ik beschouw mezelf als moslima. Ik lees de koran en bid tot onze schepper. Mijn vriend is atheïst en vele moslims vinden het schande om het bed te delen met een niet-gelovige, maar ik zie het probleem niet. Hij weet waarom ik geloof in allah, maar ik probeer hem niet te overtuigen hetzelfde te doen. Hij heeft respect voor mijn overtuiging en ik voor die van hem, dat is het belangrijkste toch?”

“Er zijn nog wel meer redenen waarom ik een ‘slechte moslima’ ben volgens sommigen. Ik kan bijvoorbeeld al eens genieten van een glaasje wijn. En als het teveel glaasjes wijn worden, dan kan een sigaretje er al eens bij smaken. Ik eet geen varkensvlees, maar mijn stukje rund of kip hoeft niet halal te zijn. Ik heb ook niet graag dat mijn vriend voor zichzelf een stukje varkensvlees bakt thuis. Misschien omdat ik het zelf niet eet, maar ik kan echt niet tegen die geur. Dat hij een schel hesp tussen zijn boterham doet heb ik dan weer niets tegen, want dat stinkt niet.”

Niet eten of drinken tijdens ramadan vind ik makkelijker dan niet te vrijen.

We hadden Sarah voorgesteld om dit interview ergens in een rustige taverne te doen, maar ze deed het liever gewoon bij haar thuis. “Als we naar een taverne gaan, dan ben ik bijna verplicht om iets te drinken te nemen, en het is ramadan. En al neem ik het ook daar niet zo strikt mee, ik probeer toch om overdag te vasten. Overdag niet eten of drinken vind ik trouwens makkelijker dan niet te vrijen – wat ook niet mag tijdens de ramadan. Ik heb altijd goesting, ook tijdens de ramadan.” (lacht)

Waarom Sarah haar verhaal aan ons kwijt wilde? “Vele moslims beschouwen mij als ‘slecht’, omdat ik geen hoofddoek draag en onder één dak woon met een ‘ongelovige’. Dat zijn dan mensen die aanslagen tegen christenen verheerlijken en er onlangs mee lachten dat de Notre Dame in lichterlaaie stond, kan je jezelf dat voorstellen? Zij noemen mij ‘slecht’, terwijl ik geen vlieg kwaad doe.”

“Kijk, ik geloof in allah. Ik kan niet aannemen dat er niks is, dat het gedaan is als we dood zijn. Er moet iéts zijn, volgens mij. Maar ga ik naar de hel omdat ik af en toe een glaasje wijn drink, of omdat ik ‘vuil’ ben omdat ik met iemand slaap die geen moslim is? Ga ik, als mens die alleen maar liefheb, naar de hel terwijl anderen die moorden in naam van allah in het hiernamaals beloond worden? Dat kan ik niet geloven.”

“Of je nu moslim bent, of christen of boeddhist of in niks gelooft. Of je nu blank, bruin geel of zwart bent, iedere mens heeft het recht om gelukkig te zijn, en voor zichzelf te bepalen hoe hij dat geluk invult. Ik heb voor iedereen respect. En dat maakt mij volgens mij een betere moslim dan moslims die zich strikt aan de koran en de ramadan houden, maar niet-moslims verachten.”

“Ik wil over een jaar of twee aan kinderen beginnen, en ik zal ook hen niet dwingen om moslim te worden. Zij zullen voor zichzelf mogen uitmaken of ze willen geloven, zolang ze maar respect hebben voor iedereens mening en overtuiging, afkomst en huidskleur.”

REACTIES

Lees ook Meer van deze auteur