Darwins peepshow: van wandelend zaad tot zombiepiemels

211

Een kamikazepenis of een doolhofvagina? De genitale trukendoos van Moeder Natuur kent geen grenzen. Bioloog Menno Schilthuizen schreef er het boek Darwins peepshow over. Te lezen op eigen risico. Zo kunnen wij alvast niet meer normaal naar lieveheersbeestjes kijken… Vieze sm-freaks…

Ondertussen in de peeskamer van de diepzee. Een tochtig octopusvrouwtje, een zeldzame paarsblauwe argonaut meerbepaald, start met de fabricatie van een flinterdunne schelp met de grote flappen aan haar armen. Daarin zal ze later haar eitjes deponeren, terwijl ze die kraamkliniek drijvend houdt met luchtbellen. Het mannetje, vijf tot tien keer kleiner dan zij, maakt zich ondertussen op voor de wip van zijn leven. Letterlijk. Er zal geen tweede keer komen voor de onfortuinlijke argonaut. Het mannetje produceert een spermapakket dat hij wegens een onbruikbaar kleine penis – ook dat nog! – manueel dient aan te brengen met een speciale seksarm.

Tijdens de paring breekt die grotere arm af en glibbert vervolgens op eigen kracht het vrouwtje binnen, waar die blijft wonen tot hij eitjes moet bevruchten. Tenminste, als hij uiteindelijk het pleit wint van de zombietentakels van eerdere vrijers. Want die zwemmen er ook nog rond. Om maar te zeggen: er staat geen maat op de inventiviteit van de natuur en al helemaal niet wat de machinerie van de voortplanting betreft. En net over die geslachtelijke verscheidenheid pende de Nederlandse bioloog Menno Schilthuizen recent het boek Darwins peepshow neer.

“De evolutie van geslachtsdelen is een wapenwedloop”

Het toppunt van biodiversiteit noemt u het. Waarom?
MENNO SCHILTHUIZEN: “Geslachtsorganen evolueren veel sneller dan om het even welk ander lichaamsdeel. Niet verwonderlijk ook, aangezien ze zo dicht bij de voortplanting staan. Ettelijke hommelsoorten, die nog niet zo lang geleden opgesplitst zijn, zijn op het zicht niet van elkaar te onderscheiden. Enkel hun genitaliën zijn compleet verschillend. Seksuele selectie gaat nu eenmaal vlugger dan natuurlijke selectie, waarbij soorten zich eeuwenlang met mondjesmaat aanpassen aan een omgeving. Een voordelige mutatie van een penis of een vagina wordt meteen beloond, over de spanne van enkele generaties.”

Uw boek leest alsof er zich een verwoede strijd der seksen afspeelt, ter hoogte van ons kruis.
SCHILTHUIZEN: “Dat is ook zo, een wapenwedloop eigenlijk. Daarom gaat het ook zo snel. Als mannetjes de bovenhand halen, ontwikkelen vrouwtjes wel weer iets om dat te counteren, om weer baas in eigen baarmoeder te worden. Kijk maar naar eenden. Naast de monogame paring kennen die ook brutale groepsverkrachtingen: grote groepen partnerloze mannetjes zetten één vrouwtje klem en gaan haar dermate furieus te lijf dat ze soms zelfs verdrinkt onder al dat geweld. Het lijkt alsof het vrouwtje compleet hulpeloos is, overgeleverd aan de mannelijke driften. Maar dat klopt niet als je kijkt naar haar geslachtsdelen. Een woerdenpenis is lang, stekelig en schroefvormig met de klok mee, maar vrouwtjes hebben een nog vertakter, vaginaal labyrint dat bovendien tegen de klok draait. Als zij haar spieren spant, doet ze de penis van haar verkrachter vastlopen in een van de aftakkingen. Alleen wanneer ze zich ontspant, is vlotte penetratie mogelijk. Zij heeft dus het laatste woord qua voortplanting. Tot het mannetje er weer wat op vindt, natuurlijk.”

In vergelijking met de rest van de dierenwereld lijkt de mens – al zijn standjes en fetisjen incluis – nog een behoorlijk normale en zelfs saaie minnaar.
SCHILTHUIZEN: “We nemen onszelf natuurlijk altijd als de standaard, maar pakweg een langpootmug zou menselijke voortplanting ook maar vies en bizar vinden. Doordat evolutie onvoorspelbaar is – het kan werkelijk alle kanten op – is elke manier verschillend. Maar er is geen ‘normaal’ in de biologie. Zelfs vergeleken met onze naaste verwanten, de mensapen, zijn wij ook ‘vreemd’. Chimpansees hebben bijvoorbeeld geen voorhuid, geen eikel, maar wel kleine stekels op de penis en een penis- en clitorisbot.”

Het volledige interview leest u in P-magazine.
Foto: ©Kim

Interview: Kristof Dalle

REACTIES

Lees ook Meer van deze auteur