Dit zijn de tien slechtste en beste erotische thrillers (video’s)

2.358

Het moet niet altijd science fiction of keiharde actie zijn. Als koppel kan je ook wel eens genieten van een erotische thriller: een film die het hart sneller doet kloppen én het bloed sneller doet stromen.

Maar hiervoor kijk je best naar een film van degelijke kwaliteit en niet één of ander flutverhaal, gebaseerd op een goedkoop stationsromannetje. Om je hiermee te helpen hebben nerds van de website Rotten Tomatoes een lijst gemaakt van maar liefst 135 erotische films, gerangschikt van pure troep tot klassevolle cinema. Uit deze lijst beperken we ons enkel tot de tien slechtste en tien beste films van de lijst.

Een meevaller voor Erik Van Looy, aangezien zijn Amerikaanse remake – en flop – van De Loft op de 124ste plaats staat met een gemiddelde recensiescore van amper vijftien procent, en zo net buiten de top tien van slechtste erotische films valt. Als het een troost mag zijn, Erik, het kan erger… veel erger. Kijk maar.

10 slechtste erotische thrillers

10. Sliver (1993) – Score: 11%

De jonge boekredacteur Carly Norris (Sharon Stone) neemt haar intrek in een appartement in het zeer exclusieve Sliver-flatgebouw in New York. Al snel maakt zij kennis met enkele medebewoners, waaronder de aantrekkelijke  maar de ietwat vreemde Zeke (William Baldwin), met wie Carly een gepassioneerde verhouding begint. Als je op zoek bent naar een mislukt kopie van Basic Instinct zit je hier op de juiste plaats. Het flinterdunne verhaal an sich had nog potentieel om af en toe spannend te zijn, maar voor een ‘erotische thriller’ hangt er bitter weinig (erotische) spanning in de lucht. Eigenlijk helemaal geen, om eerlijk te zijn.

9. Fifty Shades Freed (2018) – Score: 11% & 8. Fifty Shades Darker (2017) – Score: 11%

Christian Grey (Jamie Dornan) probeert Anastasia Steele (Dakota Johnson) over te halen terug te komen in zijn leven. Voordat Anastasia hem een nieuwe kans geeft, eist ze dat Christian verandert. Kan erotiek echt zo saai zijn? Wel, als je deze twee films achter elkaar kijkt zou je haast denken van wel. Deze reeks mag dan misschien een vorm van escapisme zijn voor weinig veeleisende koppels die wat entertainment willen op Valentijnsdag, of voor vrouwen op een vrijgezellenfeestje die zoveel chardonnay gedronken hebben dat hun kritisch vermogen is aangetast, maar het verhaal is zo slap en loom dat al je goesting verdwijnt als sneeuw voor de zon eer de aftiteling er is.

7. The Boy Next Door (2015) – Score: 11%

Lerares Jennifer Lopez beleeft een onenightstand met een leerling, die zich ontpopt tot psychopaat. Naast het zwakke verhaal in zijn algemeenheid zitten er ook allemaal plotgaten en ongeloofwaardigheden in The Boy Next Door. Deze zorgen onbedoeld voor een humoristische sfeer en dat kan niet de bedoeling zijn van dit genre.

6. The Blue Lagoon (1980) – Score: 9%

Richard (Christopher Atkins) en Emmeline (Brooke Shields) zijn twee kinderen die schipbreuk lijden en aanspoelen op een exotisch, tropisch eiland. In de loop der jaren groeit hun kindervriendschap uit tot een pure liefde. Echter, niet alles op hun eiland is even paradijselijk als het lijkt. Het verhaal is om te huilen, nog dunner dan het tengere lichaam van Shields die destijds nog maar veertien was en waar voor de echte naaktscènes een body double moest worden ingezet. Vanwege haar minderjarigheid werd haar lange bruine haar aan haar borsten vastgeplakt, wat duidelijk te zien is en niet erg realistisch overkomt. De kijker moet zich door tenenkrommende momenten van blikken, glimlachjes en schuwe toenaderingspogingen heen worstelen, die het niveau van schooltoneel niet overstijgen.

5. Basic Instinct 2 (2006) – Score: 6%

Schrijfster Catherine Tramell (Sharon Stone) komt opnieuw in conflict met de wet, maar nu in Londen. Het openbaar ministerie wijst psychiater Andrew Glass (David Morrissey) aan om haar te evalueren om zodoende te voorkomen dat ze op borgtocht vrij komt. Er slaat een vonk over tussen de twee en er begint een spel van van spanning en verleiding. Het eerste deel had flair, stijl, een goede cast en spannende scenes. Een vervolg was eigenlijk vragen om problemen, vooral als het deze elementen mist en zeker zonder Paul Verhoeven in de regisseursstoel. Stone ziet er een beetje eng uit (vooral naakt) en Morrissey is allesbehalve een Michael Douglas. 

4. Wild Orchid (1990) – Score: 6%

De sensationeel mooie advocate Emily (Carré Otis) gaat op zakenreis en ontmoet de intrigerende en rijke zakenman James Wheeler (Mickey Rourke). Wat volgt is een verleidingsspel van de belabberde soort. Wat hebben het plot en de acteurs gemeen? Wel, beiden hebben niets om het lijf. Het enige pluspunt is een overtuigend gebrachte expliciete softcore-scène tussen Rourke en Otis, hetgeen leidt tot de meest gestelde vraag: deden ze het echt of zijn het briljante acteurs?

Ach ja, Rourke mag niet klagen, er bestaan ergere bedpartners.

3. Body of Evidence (1992) – Score: 6%

Madonna die haar lichaam gebruikt als dodelijk wapen. Het is geen appetijtelijke gedachte, maar ze deed het wel in deze flauwe Basic Instinct-kloon. Willem Dafoe had er geen problemen mee en in de film ontstaat er een heftige, intieme relatie tussen de twee. Een matige B-film, die niemand zou zijn opgevallen, ware het niet dat Madonna er in speelt en dat ze aardig weet om te springen met wat kaarsvet.

2. Return To The Blue Lagoon (1991) – Score: 0%

We lieten het onlangs nog weten in ons Feitenfestival. Milla Jovovich beschouwt deze film als de grootste misstap in haar carrière, en terecht. Een nogal overbodig vervolg dat grotendeels het patroon van de eerste film herhaalt. Een blik op een mooi eiland en de hoop van iets te kunnen opvangen van een naakte Jovovich, zijn de enige reddingsboeien van deze overige saaie film gevuld met slecht acteerwerk. Zelfs het origineel enkele plaatsen terug in deze lijst is beter, in alle opzichten. Dat alleen al is een wonder op zich.

1. Killing Me Softly (2003) – Score: 0%

Een wetenschapper (Heather Graham) uit Londen besluit haar comfortabele maar saaie relatie met haar vriendje te beëindigen wanneer ze een gevaarlijke en obsessieve relatie met een mysterieuze bergbeklimmer (Joseph Fiennes) aangaat. De cast en het verhaaltje zien er op papier erg goed uit, maar in de praktijk valt dat nogal tegen. Zowel Graham als Fiennes komen extreem geforceerd over. Het geheel is een snel gemaakte pulp waarvan je niet kan wachten tot het tot een einde komt. De erotische momenten maken de film allesbehalve goed, zelfs met een poedelnaakte Graham.

De tagline van de film is “How can you escape… what you can’t resist?” Blijkbaar slaagden vele kijkers in beiden.

10 beste erotische thrillers

10. Stranger By The Lake (2013) – Score: 93%

Beter bekend als L’Inconnu du Lac, beschikt deze Franse film over veel meer diepgang dan men op het eerste moment ziet. De strijd tussen lust, liefde en vriendschap komt volledig tot uiting in een romance tussen twee mannen. De film werd in 2013 beloond met De Queer Palm, die sinds 2010 uitgereikt wordt aan een film op het festival van Cannes die volgens de jury een positieve bijdrage levert aan de internationale beeldvorming van homoseksuelen.

9. The Duke of Burgundy (2015) – Score: 94%

Een huishoudster en haar bazin blijken verwikkeld te zijn in een langdurige SM-relatie. Op het eerste zicht heeft de film meer weg van een bizarre surrealistische softcore-productie, maar het is in feite een diepzinnig psychologisch portret van een SM-verhouding tussen twee vrouwen, waarin seksuele obsessie en duistere begeertes de boventoon voeren en de onderlinge hiërarchie wisselen. In deze film zijn er geen mannelijke spelers, alhoewel de regisseur wonderlijk genoeg wel een vent is.

8. The Last Seduction (1994) – Score: 94%

Bridget ( Linda Fiorentino) is een echte femme fatale. Ze steelt een miljoen dollars drugsgeld van haar echtgenoot en gaat ervandoor. Ze belandt uiteindelijk in een boerengat en begint daar een affaire met de brave Mike, die ze ook voor haar karretje spant. De film is een echte one-woman show. De vele plotwendingen zijn wat te veel op toeval gebaseerd en doen soms geforceerd aan, maar de film komt er al met al toch prima mee weg. Kortom, een sexy en moderne film-noir zoals er maar weinigen waren in de jaren negentig. 

7. Blue Velvet (1986) – Score: 94%

Jeffrey Beaumont (Kyle MacLachlan) vindt op een dag een afgesneden oor. Nog voordat hij het zelf beseft, betekent dit het begin van een gevaarlijke maar passionele relatie met een emotioneel gestoorde nachtclubzangeres (Isabella Rossellini). De film is een traditioneel mysterie, badend in een dromerige atmosfeer, zoals we gewoon zijn van regisseur David Lynch. Opvallend is dat je soms wat kleine hints te zien krijgt die Lynch op een idee bracht voor de serie Twin Peaks. De film bevat veel gewelddadige scènes en zelfs een verkrachtingsscène, iets waar het grote publiek in de jaren tachtig nog niet aan toe was. Maar door de jaren heen werd Blue Velvet beschouwd als een klein meesterwerk van Lynch.

6. The Handmaiden (2016) – Score: 96%

Deze film vertelt het verhaal van twee beeldschone Koreaanse dames en een oplichter die uit is op het fortuin van een van deze vrouwen. Een erotisch geladen drama dat goed opgebouwd is en een aantal goeie plotwendingen kent, voornamelijk omdat deze voortkomen vanuit de dubbele agenda’s van de drie hoofdpersonages. De gehele aankleding, kostuums, locaties, camerawerk en muziek maken het plaatje helemaal compleet.

5. Weekend (2011) – Score: 96%

Na een feestje op vrijdagavond samen met zijn hetero-vrienden, gaat Russell (Tom Cullen) naar een homobar en verandert zijn leven compleet. Betreffende het thema homoseksualiteit en ‘de liefde’ is de film enorm confronterend en vooral menselijk. Men laat taboes en obstakels zien, echter zonder te vervallen in al te platte typeringen. De film wordt vooral bejubeld vanwege de ontzettend realistisch scènes en acteerprestaties.

4. Exotica (1994) – Score: 97%

Exotica is een stripteasetent. Een al wat oudere klant toont opvallend veel belangstelling voor een bepaalde stripster. Een sombere film over eenzame mensen met een pijnlijk verleden, maar waar je jezelf als kijker wel kunt identificeren met de hoofdpersonages. De film verandert beetje bij beetje van redelijk oppervlakkig tot een ingewikkelder en dieper geheel. De ontrafeling gaat op een aangename manier en de puzzelstukjes sluiten naadloos op elkaar aan, dit allemaal in een erotische sfeer.

3. Body Heat (1981) – Score: 97%

Advocaat Ned Racine (William Hurt) ontmoet de getrouwde Matty Walker (Kathleen Turner). Een gepassioneerde relatie volgt en samen beramen ze een plan om de echtgenoot van Matty te vermoorden. Tien jaar voor ‘Basic Instinct’ was het ‘Body Heat’, uit 1981, die de erotisch geladen thriller typeerde. In feite is dit een remake van een film uit 1944, ‘Double Indemnity’, een film noir van Billy Wilder. 

Een boeiende, intelligente, meeslepende en sexy misdaadthriller die de tand des tijds met gemak doorstaat. Een waarschuwing voor elke man om voorzichtig te zijn met sommige vrouwen…

2. Sex, Lies and Videotape (1989) – Score: 97%

Het speelfilmdebuut van de destijds 26-jarige Steven Soderbergh is een mijlpaal voor de Amerikaanse independent cinema. In dit intrigerende drama heeft John (Peter Gallagher) een affaire met de zus van zijn vrouw Ann (Andie MacDowell), omdat zijn wederhelft niet meer met hem van bil wil. Totdat oude vriend Graham (James Spader) hun leven binnenstapt met een videoverzameling van vrouwen die over seks praten.

Sterk regiedebuut dus van Soderbergh over vier mensen, die elk op hun eigen wijze worstelen met de drie begrippen uit de titel. Krachtig en verrassend psychologisch drama met uitmuntende vertolkingen.

1. La Belle Noiseuse (1991) – Score: 100%

Films op Rotten Tomatoes met een maximumscore zijn nog zeldzamer dan een eerlijke politieker.  Maar dit erotisch drama van Franse makelij lijkt onaantastbaar te zijn op de website. De jonge Marianne bezoekt het atelier van de zestigjarige schilder Edouard. De schilder is al meer dan tien jaar bezig met een schilderij van zijn vrouw, alleen is de liefde voor haar dood. Marianne wil de schilder helpen en stelt hem voor om een vriendin van haar als model te gebruiken voor het schilderij. Door deze wonderschone verschijning krijgt de schilder ineens zijn inspiratie terug.

De film is een beetje als verf zien drogen (letterlijk), want hij duurt maar liefst vier uur, maar zeker wel de moeite waard en fascinerend. La belle noiseuse is een gevoelige, trage verkenning van de artistieke creatie. De camera volgt schilder Frenhofer van het begin tot het einde bij het maken van zijn absolute meesterwerk. We zien hem worstelen met schetsen, met inkt en papier, maar vooral met het model.

REACTIES