“Ik zal nooit op een man afstappen, ik wil versierd wórden”

Foto credit: Filip Moerman
167

“Voor ik sterf wil ik in New York, Londen en São Paulo gewoond hebben.” Geboren voor de grootstad, opgegroeid in Brugge. Het blijkt de kortst mogelijke omschrijving van Céline De Neve. De 27-jarige bio-ingenieur zou die droom zomaar kunnen verwezenlijken, want na drie jaar in Singapore te hebben gewoond, vertrekt ze binnenkort als expat naar Hong Kong. En daarna verovert ze gewoon de rest van de wereld, toch?

“Ik besef dat het raar klinkt voor een simpel meisje uit Brugge, maar hoe meer ik reis, hoe meer ik merk dat ik in grootsteden een betere versie van mezelf ben. De best mogelijke versie, zelfs. Ik ben naar Singapore getrokken omdat ik er via via een paar mensen had leren kennen en ik heb er echt de tijd van mijn leven gehad. Niet omdat het één langgerekte vakantie was, wel omdat de mensen er vriendelijker, behulpzamer en oprecht geïnteresseerd zijn.”

Foto credit: Kate Aguilar

En dat mis je in België?
Céline De Neve: “Ja. Hier is iedereen op zichzelf. Als je hier de bus neemt en er zit vijf man op, kiest een Belg gegarandeerd een vrije plek waar hij zich met zijn boek of smartphone kan bezighouden. In Singapore komen de mensen naast jou zitten, vragen ze wie je bent, wat je van hun land vindt en ga zo maar door. Daar is de maatschappij op mensen gericht, hier denkt iedereen in eerste instantie aan zichzelf. Dat is geen verwijt, want ik ben in België ook meer met mezelf en mijn eigen kleine kringetje van mensen bezig. Maar ik vind het leuker om met die open blik en houding van de Singaporezen in het leven te staan.”

Op naar het buitenland dan maar.
Céline: (glimlacht) “Het vooruitzicht dat Milcobel me in april als expat naar Hong Kong stuurt stemt me dan ook supertevreden. En het houdt me een beetje rustig, want ik word al ongeduldig als ik twee weken niet in een vliegtuig heb gezeten.”

Ik liep ooit een job mis omdat de man die me moest aannemen vond dat ik te mooi was om landbouwbedrijven te gaan bezoeken. Best sneu, want ik wilde die job echt.

Hoe komt een nieuwsgierige reislustigerd uit Brugge op het idee om bio-ingenieur te gaan studeren in Gent?
Céline: “Tgoh, ik ben altijd een goeie student geweest en bio-ingenieur leek me wel een diploma dat concreet genoeg is om er daadwerkelijk iets mee te veranderen.”

Je streeft naar impact of je bent je ervan bewust dat wij als rijke hoogopgeleide westerlingen de plicht hebben om de minder fortuinlijken onder ons te helpen?
Céline: “Dat is wel heel stellig uitgedrukt, maar … (denkt even na) het houdt me wel bezig, ja. Kunnen we niet vriendelijker zijn voor elkaar dan we nu zijn? Wat kunnen we doen om het milieu minder hard te belasten? En vooral: wat kan ik doen om het leven van anderen te vergemakkelijken? Dat zijn vragen die ik me weleens stel. Ik zal niet beweren dat er een grote idealist in mij schuilt, maar ik heb onlangs een fotoshoot gedaan op het Santa Teresastrand in Costa Rica waar meer vuilnis te vinden was dan op de gemiddelde vuilnisbelt. Het idee kwam van de fotografe (Saartje De Lille), maar ik zag het meteen zitten. Ik weet ook wel dat ik daarmee de wereld niet ga veranderen, maar als ik zo twee vrienden duidelijk kan maken dat ze wat verstandiger moeten omgaan met plastic en geen vuil meer op straat mogen gooien, heeft het toch z’n nut gehad. Noem het mijn eigen kleine verzet.”

Foto credit: Sarita De Lille

 

Hoe ben je in dat modellenwereldje terechtgekomen?
Céline: “Ik ben niet gespot op een festival of zo. Ik ben gewoon een keer ingevallen voor een vriendin die last minute verhinderd was voor een fotoshoot. De klant was tevreden en zo is de bal aan het rollen gegaan. Het is nooit mijn droom geweest om een topmodel te worden, maar ik vind het wel fijn om de nieuwe collecties lang voor alle andere mensen te kunnen zien en te kunnen reizen voor mijn hobby. Ik heb altijd moeten werken voor mijn centen en in vergelijking met de vakantiejobs die ik daarvoor al had gedaan, was modellenwerk goed betaald voor leuk werk. Als ik moet kiezen tussen opdienen in een brasserie, toeristen rondrijden met de paardenkoets in Brugge of modellenwerk, is de keuze snel gemaakt.”

Je doet alsof iedereen zomaar eventjes model kan worden…
Céline: (lacht) “Dat is nu ook weer niet het geval. Je moet groot genoeg zijn, de juiste maten hebben en vooral een professionele attitude hebben. Ik ben 1m75, sport al mijn hele leven graag en veel – van paardrijden over fitnessen tot kitesurfen – en kom nooit te laat. Een afspraak is een afspraak en dat mag dan wel logisch klinken, blijkbaar komen heel wat modellen hun afspraken niet na. Ik krijg in ieder geval vaak van klanten te horen dat het makkelijk samenwerken is met mij. Dat is ook de reden dat merken zoals Hfor, Bureau Blanc, Cosi Cosi, Marie Jo, Prima Donna, La Strada en Max Mara ieder jaar opnieuw beroep op me doen. Nu, je mag zoveel ervaring hebben als je maar wil, zenuwachtig ben je sowieso. Mijn allercoolste opdracht tot nu toe was wel die catwalk van 500 meter in de drukste winkelstraat van Singapore. Toen liep ik de eerste 50 meter toch eventjes met de bibber in de benen, hoor.”

Ik mag dan wel zelfstandig en vrijgevochten zijn, als het op relaties aankomt, ben ik van de oude stempel. Ik zal een jongen nooit laten weten dat ik interesse in hem heb. Ik wil versierd wórden.

Hoe kijk jij als model naar de hele #Metoo-hetze?
Céline: “Leven en laten leven, is mijn motto. Maar als er sprake is van (machts)misbruik, moet dat uiteraard bestraft worden. Elke vrouw speelt haar vrouwelijkheid weleens in meer of mindere mate uit, maar ik zou mezelf echt nooit naar de top proberen te flirten. In welke sector dan ook. Wat niet wegneemt dat ik wel begrijp dat er andere vrouwen zijn die dat wel proberen. Soms is de grens ook zo dun. Als je in Milaan in een modellenappartement zit en je krijgt de vraag om op je vrije avond een bepaalde man gezelschap te gaan houden in de lokale discotheek, begrijp ik dat het verleidelijk is om daar op in te gaan. In dat appartement – stel je daar vooral geen Playboy-achtige mansion vol prachtige vrouwen bij voor, eerder een veel te klein appartement voor zeven vrouwen die elkaar stuk voor stuk als concurrentes zien – verveel je je dood en dankzij dat aanbod kun je op een paar uur tijd misschien wel duizend euro verdienen. De enige vraag die je jezelf moet stellen is: Hoe ver wil ik gaan in dat ‘gezelschap houden’. Dat moet iedere vrouw voor zich weten.”

De dag dat jouw beste vriendin beslist om op de avances van haar baas in te gaan om zo haar carrière een duwtje in de rug te geven, ga je haar niet veroordelen?
Céline: “Ik zou ze sowieso niet veroordelen, maar ik zou het haar wel ten stelligste afraden. En ik mag vooral hopen dat mijn vriendinnen dat niet nodig hebben om hogerop te geraken.”

Foto credit: Stephane Sensey

 

Wat is het grootste misverstand waarmee je moet leven?
Céline: “Dat ik dolgraag wil deelnemen aan een missverkiezing om mijn modellencarrière een boost te geven.” (lacht luid)

Dat valt nog behoorlijk mee. Heb je ook weleens echt last van het feit dat je er bovengemiddeld goed uitziet?
Céline: “Hier kan ik onmogelijk op antwoorden zonder arrogant over te komen, maar oké. Ik liep een paar jaar geleden een job mis omdat degene die me moest aannemen dacht dat ik me te goed en te mooi voelde om in landbouwbedrijven op bezoek te gaan. Een mooi meisje dat in een vuile, stinkende stal afspraak heeft met een landbouwer die dan een potentiële klant zou zijn, paste duidelijk niet in het wereldbeeld van die man. Best sneu, want ik wilde die job echt. Ik heb niet voor niets een Master Bio-Ingenieur, met specialisatie Landbouw behaald, hé. Een grappiger voorbeeld: mijn broer Gilles is drie jaar jonger en wij komen echt supergoed overeen. Dus gebeurt het dat we samen uitgaan en dan zijn er ook weleens vrienden van hem bij. Vaak zeggen ze dat ik er zo onbereikbaar uitzie dat ze me zelfs niet durven te versieren. Let wel, dat zeggen ze dan tegen mijn broer, en meestal pas jaren na datum. Tegen dat ik dan weet dat één van zijn vrienden interesse had in mij is die jongen al lang gesetteld.”

Foto credit: Christelle Verstraete

Ook best sneu, niet?
Céline: “Eigenlijk wel, want ik mag dan wel zelfstandig en vrijgevochten zijn, als het op relaties aankomt, ben ik van de oude stempel. Ik zal nooit op een jongen afstappen om hem te laten weten dat ik interesse in hem heb. Ik wil versierd wórden. Nu we het daar toch over hebben, schiet er me nog zo’n vooroordeel of misverstand te binnen. Er zijn blijkbaar een heleboel mannen die denken dat een vrouw een drankje trakteren een vrijgeleide is om me vervolgens in bed te proberen praten. Grappig, maar zo werkt het dus niet.”

Nog eentje om het af te leren?
Céline: “Of ik nu in een restaurant, cocktailbar of discotheek binnenkom, er is altijd wel een vrouw die me van kop tot teen bekijkt met een blik die niets anders dan ‘Wat komt die trut hier doen?’ kan betekenen.” (lacht)

Tot slot, vijf snelle vragen met dito antwoorden.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
Céline: Vorige week, omdat ik ruzie had met mijn broer.

Waar kun je echt van genieten?
Céline: In de zomer van een paar uurtjes kitesurfen en in de winter van een heerlijke massage.

Met welk dier zou je jezelf vergelijken?
Céline: Een stier, want die zijn net zoals ik koppig, zelfstandig en heel loyaal.

Wat weiger je gegarandeerd?
Céline: Raar maar waar: een fotoshoot in een mannenblad. (lacht)

Welk filmeinde zou je willen wijzigen?
Céline: Elke film met Jason Statham zou als volgt moeten eindigen: Jason stapt uit de televisie, neemt Céline in zijn armen en samen beginnen ze een liefdesavontuur dat zijn weerga niet kent.

 

REACTIES