Vlamingen, bewapen jezelf!

1.682

En dat op geheel legale wijze. Morgen brengen we een tweede deel, met iets minder legale opties.

Eerder riep de Belgische overheid op, alle niet-vergunde wapens vrijwillig in te leveren. Iedereen die een vuurwapen had en waarvoor hij of zij geen vergunning had, kon het wapen binnenbrengen zonder daarvoor gestraft te worden. Nu zit die amnestieperiode erop zit, werden er bij staalgigant Arcelor in Zelzate zo’n 12.500 wapens gesmolten.

‘t Is nu niet dat we hier op de P-redactie wapengekken zijn. Wij zijn eerder voorstander van het make love, not war-principe. Wij maken dan ook redelijk wat love. Maar toch hebben we hier wat bedenkingen bij.

Het zijn namelijk de brave mensen die hun schietijzer gedwee afstonden. Mensen die denken: “Wat ligt dat hier ook te doen, ik ga dat toch nooit gebruiken.” Mensen die de wapens als erfstuk in huis hadden. Iets dat nog bij nonkel Jos op de zolder lag, nog van den tijd dat er helemaal geen vergunning voor nodig was.

Maar de minder brave mensen, die hun illegaal wapen bewust in huis hebben gehaald, die hebben dat waarschijnlijk niet binnengebracht. Inbrekers, pikkendieven en alloeha akbar-roepend schorremorrie, die hebben dat tuig waarschijnlijk nog gewoon in huis.

Soit, daar sta je dan, met lege handen tegenover een gewapende crimineel. P zocht uit hoe je jezelf toch kunt wapenen, en dat op geheel legale wijze. Morgen gaan we de iets stoutere kant op. Met een knipoog weliswaar, want nogmaals: wij zijn geen voorstanders van geweld.

Een baseball bat kan je al voor een luttele tien euro kopen bij een speciaalzaak. Iedereen mag zichzelf zo’n honkbalknuppel aanschaffen: het is per definitie immers een sportbenodigdheid. Maar dan wel eentje waar je een belager behoorlijk pijn mee kunt doen. Dat weet de arm der wet ook wel natuurlijk. Wanneer ze je tegenhouden voor een routinecontrole en je bat op de passagierszetel ontdekken, zeg je maar beter niet dat je op weg bent naar een voetbalwedstrijd of een betoging.

Ook een luchtkarabijn – in de volksmond wel eens loodjesgeweer genoemd – kan eenieder die achttien of ouder is vrij aanschaffen. Voor driehonderd euro heb je al een fraai exemplaar. Zo’n luchtkarabijn is eveneens bedoeld voor recreatief gebruik: denk maar aan pijpjes schieten op de kermis. Ermee op mensen mikken is verboden, maar ook redelijk zinloos. Het komt misschien intimiderend over, maar veel meer dan een blauwe plek ga je er een booswicht niet mee bezorgen. Tenzij je in de ogen of neusgaten mikt misschien. Een doorwinterde crimineel zal bijgevolg niet onder de indruk zijn van een windbuks.

Maar misschien wel van een BB Gun. Het ding werkt eveneens op luchtdruk en vuurt plastic balletjes af, maar de meeste exemplaren zien er uit als levensgevaarlijke vuurwapens. Net als een luchtkarabijn kan je deze vrij kopen, zolang je bewijst dat je meerderjarig bent. Voor honderd euro heb je reeds een mooi exemplaar. Eigenlijk zijn ze, net als een paintballgeweer, bedoeld om legertje mee te spelen. Echt pijn zal je er je opponent dus niet mee doen. Maar misschien slaat hij wel op de vlucht vooraleer je de trekker moet overhalen.

Een straffe zaklamp, zoals bijvoorbeeld de Mixxar Flashlight Q250 er eentje is. Een militair speeltje dat sinds kort door Jan met de pet kan aangekocht worden. Schijn daarmee in de ogen van een pikkendief, crimineel of ander gespuis en hij ziet minutenlang niks meer. Lang genoeg om u intussen uit de voeten te maken of het schorremorrie vast te binden en op te sluiten, tot de arm der wet aanwezig is. Met een lengte van zestien centimeter en een gewicht van slechts 138 gram ook nog eens makkelijk overal mee naartoe te nemen. Uiteraard kan je de toorts ook als ‘normale’ zaklamp gebruiken. Of om een noodsignaal uit te zenden: de lichtbundel reikt namelijk drie kilometer ver. Online te koop voor net geen vijftig euro.

De verkoop van messen kan men moeilijk aan banden leggen. Je moet thuis immers je patatjes kunnen schillen en in staat zijn je steak te snijden. Denk echter na vooraleer je er iemand mee prikt. Zo’n huis-, tuin- en vooral keukengerei kan namelijk volgens de wet vlug in een verboden wapen veranderen. We citeren even artikel 135 van het Strafwetboek. “Onder het woord ‘wapens’ worden begrepen: alle toestellen, werktuigen, gereedschappen of andere snijdende, stekende of kneuzende voorwerpen die men ter hand heeft genomen om te doden, te verwonden of te slaan.” In die zin kunnen bijgevolg ook schroevendraaiers, bijlen, rieken, autokrikken en zelfs een oud stokbrood tegen je belagers, maar in de rechtbank ook tegen jou gebruikt worden.

Zwaarden zijn van alle tijden. In de bronstijd bekampte men er elkander al mee en Vrouwe Justitia draagt er nu nog altijd eentje. Tegenwoordig gebruikt men een zwaard vooral als decoratie, maar er wordt ook in sportverband mee gevochten. Sportzwaarden zijn om voor de hand liggende redenen bot én je dient er een vergunning voor aan te vragen: zo niet mag je het niet vervoeren. In theorie mag je dus thuis een vlijmscherpe katana aan de muur hangen – kostprijs: vanaf zestig euro, tot vierhonderd euro voor fraaie exemplaren – zolang die niet van die muur afkomt. Brengt veel ernstigere schade toe aan je belager dan een BB gun, maar weet wel dat iemand in stukken hakken redelijk strafbaar is.

Als kind maakten wij een boog met een houten kapstok en een eind elastiek, maar voor nog geen vijftig euro kan je bij de betere sportwinkel ook al een echt exemplaar kopen. En pijlen natuurlijk, want anders ben je met die boog ook maar niks. Dient uiteraard om mee op een roos te schieten en niet op mensen, maar stel dat er bij nacht en ontij plots een steelmeneer in je woonkamer staat. Met een pijl in zijn borst zal-ie er niet zo snel meer met je autosleutels vandoor gaan.

Een kruisboog is nog iets gevaarlijker, maar om er zo eentje aan te schaffen dien je – in tegenstelling tot een gewone boog – wel meerderjarig te zijn. Ook de kostprijs ligt iets hoger: reken 150 euro voor een degelijk exemplaar.

Net als een zwaard enkel voor thuis natuurlijk. Ermee over straat lopen is nogal opzichtig.

Een goedendag was in de middeleeuwen een heel erg Vlaams én ontzettend effectief wapen. De meeste Fransozen die hier op 11 juli 1302 mee kennis maakten, konden dit niet meer navertellen. Een goedendag is, net als de strijdvlegel – zo’n bol met scherpe pinnen aan een ketting en die vaak ten onrechte goedendag genoemd wordt – tegenwoordig een decoratief object en dus mag iedereen dit in huis hebben. Om naar te kijken, niet om iemand mee te lijf te gaan. De prijs varieert erg. Echte antieken exemplaren waar nog een beetje Leliaardenbloed aan kleeft, kunnen makkelijk enkele duizenden euro’s gaan. Replica’s kosten slechts enkele tientjes.

Brandblusapparaten bestaan in verschillende uitvoeringen. Een poederblusser, zoals je er als het goed is eentje in de wagen hebt, is de meest bekende. Wanneer het witte poeder ervan in contact komt met de huid, kan dit voor diarree zorgen. Veel ben je er natuurlijk niet mee dat één of andere booswicht ‘s anderendaags de ganse op de plee zit en daarom is een CO2-blusser veel effectiever. Dat ding spuit namelijk droogijs, minus tachtig graden Celsius. Richt dat op de voeten van de booswicht en hij zal als bevroren blijven staan. Min tachtig is behoorlijk koud: het kan dan ook blijvend letsel opleveren. Een CO2-blusser van twee kilogram kan je bij de speciaalzaak kopen voor 75 euro.

REACTIES

Lees ook Meer van deze auteur